Sinds de jaren '90 is er met toenemende mate aandacht voor faalangst in het onderwijs maar ook daarbuiten. Steeds opnieuw besteedt de media veel aandacht aan faalangst. Dit is ook niet voor niets. Uit onderzoek is gebleken dat in het basisonderwijs één op de twaalf leerlingen in enige mate last heeft van faalangst. Binnen het voortgezet onderwijs is dat in de basisvorming één op de 10 leerlingen. Daarna loopt het getal op in de laatste (examen)jaren: dan heeft gemiddeld één op de vier leerlingen problemen met faalangst.

Onderzoek in de Verenigde Staten en Nederland heeft bovendien aangetoond dat er een verband bestaat tussen het hebben van een angststoornis en depressie. Zij volgen elkaar niet alleen op  maar aangetoond is dat de angst de latere depressie wellicht zelfs veroorzaakt.
Gezien de hoge prevalentie van faalangst op de kinderleeftijd en in de adolescentie en de belangrijke relatie tussen een angststoornis en depressie, is het belangrijk dat faalangst bij kinderen zo vroeg mogelijk wordt gesignaleerd en gestart wordt met hulpverlening. Helaas wordt faalangst bij kinderen nog heel vaak niet of te laat herkend.
Er zijn bijvoorbeeld nog steeds veel mensen die denken dat faalangst te herkennen is bij kinderen die zich stil en teruggetrokken gedragen. Faalangst kan zich echter in veel meer vormen uiten. Door dit grote misverstand wordt de signalering van kinderen en jeugdigen met faalangst ernstig belemmerd.
Reiswijze wil hier wat aan doen..

Wat is nu faalangst ?
Faalangst is een vorm van angst. Het is de angst die optreedt bij het leveren van te beoordelen, (school)prestaties op cognitief, motorisch en /sociaal gebied, waarbij de concentratie op een mogelijke mislukking de aanwezige kennis en vaardigheden blokkeert.

Er zijn 3 soorten te onderscheiden vormen van faalangst, te weten:
1. Cognitieve faalangst
2. Sociale faalangst
     3. Motorische faalangst